பத்ம புராணத்தில் இராமன் வீடணன் , சுக்ரீவன் முதலானோர் மற்றும் முனிவர்கள் சூழ சிவபிரானிடம் விபூதியின் மேன்மையை அறிந்ததும் விபூதி தயாரிக்கும் முறையையும் அறிந்தது பற்றியும் சில பகுதிகளை காண்க.
திருச்சிற்றம்பலம்
ஸ்ரீ ஞானசம்பந்த குருப்யோ நமஹ!
"தசரத தநய ஸ்தாபிராதி தத்வாத் "
- சுலோக பஞ்சகம்
இராமேஸ்வரம் - இராமனின் ஈஸ்வரனாகிய சிவபிரான் இருந்தருளும் தலம்
1. பத்ம புராணம் – பாதாள காண்டம் – 104வது அத்தியாயம் , (ஸ்லோகங்கள் 57 - 60 )
புராணங்களை ஓதத் தொடங்கும் முன்பு சிவபிரானை நினைக்க வேண்டும். அப்போது தான் அதன் புராண உண்மை விளங்கும் என முனிவர்கள் இராமனிடம் உரைத்தனர்
"கோக்ஷீரஸத்ருஶாகாரம் த்ரிநேத்ரம் வ்ருஷவாஹனம் ।ஸஹாஸவதநம் ஶாந்தம் ஶுக்லாம்பரதரம் ஶிவம் ॥ ௫௭ ॥
ஹரிணம் சாபயம் சோர்த்த்வபாஹுயுக்மம் கிரீடினம் ।
வ்யாக்யாமுத்ரா சம் தக்ஷேதோ வாமஹஸ்தே வரப்ரதம் ॥
நாநாரத்நவிபூஷாட்யம் கிரிஜார்த்தாம்புஜாஸனம் ।
பஹுபிர்முனிமுக்யைஸ்து த்யாயமாந பதாம்புஜம் ॥
மூர்திமத்பிஸ்ததா வேதை ஸ்தூயமாநம் புராணகை ।
அந்யை ஸமஸ்தலோகைஶ்ச ஸம்ஸேவிதபதாம்புஜம் ॥ "
பொருள் :
பசுவின் பால்போல் வெண்மையான வடிவம் கொண்ட, மூன்று கண்கள் உடைய, விருஷபத்தை வாகனமாகக் கொண்ட, சிரித்த முகத்துடன் அமைதியாக, வெண்ணிற ஆடை தரித்த சிவபெருமானை தியானிக்க வேண்டும். மானையும் அபயத்தையும் தாங்கியவர், இரு கரங்களையும் உயர்த்தியவர், கிரீடம் அணிந்தவர்; வலக்கையில் (உபதேச/விளக்க) “வ்யாக்யா முத்திரை”, இடக்கையில் வரம் அருள்பவர் பலவகை மாணிக்க ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்; அம்பிகையை பாதியாக உடையவராக அமர்ந்தவர்; பல மகரிஷிகள் தமது தியானத்தில் தரிசிக்கும் தாமரைத் திருவடிகள் கொண்ட சிவனை நினைக்க வேண்டும்.உருவமடைந்த வேதங்களாலும் புராணங்களாலும் புகழப்பட்டவர்; மற்ற அனைத்து உலகினராலும் பணியப்பட்ட தாமரைத் திருவடிகளை உடைய சிவபெருமானை தியானிக்க வேண்டும்.
2. பத்ம புராணம் – பாதாள காண்டம் – 105ஆம் அத்தியாயம் (106 - 112 சுலோகங்கள்.)
"ஸ்ரீ ராம உவாச ।
க்வ பூஜா தேவதேவஸ்ய ஶங்கரஸ்யாமிதௌஜஸః ।
ஸ்மரணாத்பாபநாஶஸ்ய ஸ்மரணாந்மோக்ஷதஸ்ய ச ॥ ௧௦௬ ॥
ஶிவஸ்ய ஶிவரூபஸ்ய ஶிவதத்த்வார்த்தவேதினః ।
ஸோமஸ்ய ஸோமபூஷஸ்ய ஸோமநேத்ரஸ்ய ராஜிதுḥ ॥ ௧௦௭ ॥
வேதமூர்தேரமூர்தேஶ்ச வேதஸாரஸ்ய வேதினః ।
வேதவேதாங்கவித்தஸ்ய வேத்யாவேத்யஸ்ய யோகினః
கோக்ஷீரஸமதேஹஸ்ய கோக்ஷீரஸ்னானமோதினః । கோபாலிநஸ்த்ரிநேத்ரஸ்ய த்ரயீநேத்ரஸ்ய மாயினః ॥
ப்ரஶ்நமத்்யே ததா ராமம் ஶிவஜ்ஞானமதாதிஶத் । ஸ்தாணுபூத இவாஸீனோ நாஸாக்ரந்யஸ்தலோசனಃ
ஆநந்தநிஷ்யந்தவிலோசநாஶ்ரு ப்ரவாஹஸம்ஸ்ப்ருஷ்டகபோலதேஶః ।
தத்ஹார தேவம் கிரிஶம் ஹ்ருதம்புஜே கோக்ஷீரஸுஸ்நிக்தஸுசாருகாத்ரம்
ப்ரதிபிம்பமதோ காத்ரே ராமஸ்ய சமத்ருஷ்யத ।
த்ருஷ்ட்வைவ பிம்பிதம் ஷம்பும் சதுர்பாகும் திரிலோசனம் ॥"
பொருள் :
ராமன் கேட்டான்: அளவற்ற தேஜஸுடைய தேவதேவன் ஶங்கரனை எங்கு/எப்படிப் பூஜிக்க வேண்டும்?3. பத்ம புராணம் – பாதாள காண்டம் 105ஆம் அத்தியாயம்.
அவரை நினைத்தாலே பாபம் நாசமாகும்; நினைத்தாலே மோட்சம் தருபவர் அல்லவா? ஶிவனாகிய, ஶிவ ரூபமான, ஶிவத் தத்துவத்தின் பொருளை அறிந்தவராகிய, சந்திரனை அணியாக உடைய, சந்திர ஒளியால் சிறக்கும் அந்த ஶிவனை (போற்றி…) வேதத்தின் மூர்த்தியும் அமூர்த்தியும் ஆன, வேத சாரத்தை அறிந்த,வேதமும் வேதாங்கங்களும் நன்கு அறிந்த, அறியத்தக்கதுமாகும்-அறிய முடியாததுமாகும் அந்த யோகியை பசும்பால்போன்ற உடல் கொண்ட, பசும்பாலில் நீராடுவதை விரும்பும்,
மூன்று கண்களுடைய, அந்த மூன்று கண்களே மூன்று வேதங்களாக விளங்கும், மாயை உடைய அந்த ஶிவனை கேள்விகளின் நடுவே, ராமனுக்கு ஶிவ ஞானத்தை அவர் போதித்தார்.
அசையாது நின்றது போல அமர்ந்து, கண்களை மூக்கின் நுனியில் நிலைத்திருந்தார். ஆனந்த கண்ணீரின் பெருக்கால் கன்னங்கள் நனைந்த நிலையில், பசும்பால்போல் மென்மையும் அழகும் நிறைந்த தேகத்தையுடைய கிரிஶனாகிய தேவனை அவர் தன் இதயத் தாமரையில் தாங்கினார்/தியானித்தார். பின்பு ராமனின் உடலில் ஒரு பிரதிபலிப்பு தோன்றியது.
அந்த பிரதிபலித்த ஶம்புவை—நான்கு கரங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவரை—கண்டு (அவர் அதிசயமுற்றார்).
பஸ்ம மஹாத்மியத்தை இராமனுக்கு சிவபிரான் போதித்தை கூறும் ஸ்லோகம் இது.
ஸ்லோகம் 132
லலாடே தாரணம் ஶஸ்தம் யதா லக்ஷ்ம்யா த்ருதம் ஶுபம் ।பொருள் :
பாணேன ச த்ருதம் மூர்த்நி தக்ஷிணோரஸி வா புநః ॥ ௧௩௨ ॥
திருநீறு/லிங்க தாரணத்தை நெற்றியில் தரிப்பது சிறந்தது; லக்ஷ்மி தாங்கியதைப்போல் இது மிக சுபமானது. பாணன் தலையில் அல்லது வலப்பக்க மார்பில் தாங்கியதும் கூறப்படுகிறது.ஸ்லோகம் 137
"ஸ்ரீ ராம உவாச । சித்ரகுப்தேன லிகிதா லலாடே யா லிபிர்த்ருடா ।பொருள் :
தயா து லிப்யா நியதம் நரகம் கதமன்யதா கரோதி பூஜனம் ஶம்போஃ பாபம் நாஶயதே கதம்।"
ராமன் கேட்டான்: சித்ரகுப்தன் நெற்றியில் உறுதியாக எழுதிய எழுத்தால் நரகப் பயனம் உறுதியானால்,ஸ்லோகங்கள் 138 - 140
சிவபூஜை எப்படி அந்தப் பாவத்தை/விதியை மாற்றி அழிக்கும்?
ஶம்புருவாச ।பொருள்:
பாபம் நாஶயதே க்ருத்ஸ்நமபி ஜந்மஶதார்ஜிதம் ॥
பர்த்ஸனாத்ஸர்வபாபாநாம் ஸ்மரணாச்ச மஹேஶிதுஃ ।
பஸ்மேதி பதமாக்யாதம் தஸ்ய தாரணமுத்தமம் ॥ ௧௩௯ ॥
யதாவிதி லலாடே வை வஹ்நிவீர்யப்ரதாரணாத் ।
நாஶயெல்லிகிதாம் யாமீம் படஸ்தாமிவ ஹவ்யபுக் ॥.
சம்பு சொன்னார் , பஸ்மத்தை அணிந்தால் நூறு பிறவிகளில் சேர்த்த பாவம்கூட முழுமையாக நாசமடையும்.அனைத்துப் பாவங்களைத் துரத்தியும் மஹேஶனை நினைவூட்டியும் இருப்பதால்“பஸ்மம்” என்ற பெயர் கூறப்படுகிறது;
அதைத் தரித்தல் மிகச் சிறந்தது. முறையாக நெற்றியில் திருநீறு தரித்தால்,அக்னி எழுத்தை எரிப்பதுபோல் யமன் எழுதும் விதி கூட அழியும்.
4. பத்ம புராணம் – பாதாள காண்டம் 105ஆம் அத்தியாயம்.
மகாவிஷ்ணு பிரளயத்திற்கு பின் பாற்கடலில் படுத்த இருந்த போது அவருக்கு சிவபிரான் நேரில் தோன்றி பஸ்மம் தந்து சிவஞானம் அளித்தார். அதற்கு பிறகு விஷ்ணு ஸ்துதியாக வரும் ஸ்லோகங்கள் இவை
ஸ்லோகங்கள் 191 - 198
விஷ்ணுருவாச:
நமஸ்தே தேவதேவேஶ நமஸ்தே ஶாஶ்வதாவ்யய ।
ந ஜானே’ஹம் பவந்தம் போஸ்த்வம் ச வேத்ஸி நமோ நம: ॥ ௧௯௨ ॥ஜானாமி ந ச தே பாவம் துர்நிரீக்ஷ்யா ச தே த்யுதி: ।
மாணிக்யகுண்டலம் ஹேமதாமஜாலவிபூஷிதம் ॥ ௧௯௩ ॥ரத்நாங்குலீயம் ஸுபகம் பாஹுகோஷ்டவிபூஷணம் ।
தனுரக்தோத்தமாகீர்ண தீப்தாயதவிலோசனம் ॥ ௧௯௪ ॥பாணலோசனஸங்காஶம் பாளலோசனமவ்யயம் ।
கந்தர்பகார்முகப்ராந்திஜனக ப்ருவமீஶ்வரம் ॥ ௧௯௫ ॥ஸ்நிக்தாதோந்நதசார்வங்க நாஸமச்சகபோலகம் ।
மந்தஸ்மிதம் ப்ரஸந்நாஸ்யம் விபும் பாலேந்துதர்ஶனம் ॥ ௧௯௬ ॥விஜ்ஞானரக்தவஸனம் வேதகல்பிதபூஷணம் ।
ஶரணம் த்வாம் ப்ரபந்நோ’ஸ்மி சக்ஷுர்மே தீயதாம் விபோ ॥ ௧௯௭ ॥தீநாந்தக்ருபணாஜ்ஞாநநஷ்டஸ்ய ஶரணம் பவ ।
அத திவ்யம் ததௌ சக்ஷுஃ ஸ்வாத்மதர்ஶநஶக்திமத் ॥ ௧௯௮ ॥ -
பொருள் :
விஷ்ணு கூறினார், “தேவர்களின் தேவேசரே, நித்யமும் அழிவில்லாதவரே! உமக்கு வணக்கம். நான் உம்மை முழுதாக அறியேன்; நீர் அனைத்தையும் அறிபவர். மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.”5. பத்ம புராணம் – பாதாள காண்டம் 105ஆம் அத்தியாயம், ஸ்லோகம் 223
உமது உண்மை நிலையையும் நான் அறியவில்லை; உமது ஒளி பார்ப்பதற்கு அரிதானது. நீர் மாணிக்கக் காதணியும் பொன்னழகிய மாலைகளாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.ரத்தின மோதிரங்களும், கரங்களுக்குச் சிறந்த ஆபரணங்களும் உடையவர்; மெலிந்த சிவப்பினால் நிறைந்த, நீளமாக ஒளிரும் கண்களையுடையவர்.அம்பைப் போன்ற கூர்மையான கண்களும், நெற்றிக்கண்ணும் உடைய அழிவில்லாத ஈஸ்வரன்; மன்மதனின் வில்லையே நினைவுறுத்தும் அழகிய புருவங்களைக் கொண்டவர்.மிளிரும் அழகிய உடல் உறுப்புகளும், சமமான மூக்குத் தோற்றமும், கன்னங்களின் இளமைப் பொலிவும் உடையவர்; மென்மையாக புன்னகையுடன் பிரகாசிக்கும் முகம் கொண்டவர்; இளம் சந்திரனைப் போன்ற தரிசனத்தையுடைய மகாவிபு.ஞானம் நிறைந்த சிவந்த ஆடையணிந்து, வேதங்கள் அமைத்த ஆபரணங்களைத் தரித்தவரே! நான் உம்மைச் சரணடைந்தேன். எனக்குக் கண்ஞானம் (தரிசன சக்தி) அருள்வீராக.“எளியவன், குருடன், அறிவழிந்தவனாகிய எனக்குச் சரணமாக இருங்கள்.”
அப்போது, தன் ஆத்மத் தரிசன சக்தியுடனான தெய்வீகக் கண் ஞானத்தை அவர் அருளினார்.
ஹரிருவாச —
பக்ஷயிஷ்யே ஶுபம் பஸ்ம ஸ்நாதோ’ஹம் பஸ்மநா புரா । த்ருஷ்ட்வேஶ்வரம் பக்திகம்யம் பஸ்மாபக்ஷயதாச்யுதஃ ॥ -
பொருள் :
இத்யாதி பரமப்பிரமாணங்களால் விஷ்ணுவும் அவர் அவதாரமான இராமனும் திருநீறணிந்து அதனை புசிக்கவும் செய்தனர் என்பது வெளியானது. இதனை அறியாத பஞ்சராத்திரிகள் பெருமாளுக்கு அவைதீகமான ஊர்த்துவ புண்டரத்தை தடவி ஸ்மிருதிகளில் விபூதி நிந்தை இருப்பதாக பூச்சாண்டி காட்டுவது வேடிக்கையானது. அதர்வசிரஸ் , பிருஹத்ஜாபாலம் முதலான உபநிடதங்கள் விபூதியின் பெருமையை எடுத்துரைத்த போது ஸ்மிருதி ஆதாரம் செல்லுமோ?
“இந்த மங்களகரமான திருநீற்றை நான் புசிப்பேன்; முன்னரும் நான் திருநீற்றால் நீராடியுள்ளேன்.”
பக்தியால் அடையத்தக்க ஈஸ்வரனைத் தரிசித்த பின்பு, அச்ச்யுதன் (விஷ்ணு) திருநீற்றை புசித்தார்.
இத்யாதி பரமப்பிரமாணங்களால் விஷ்ணுவும் அவர் அவதாரமான இராமனும் திருநீறணிந்து அதனை புசிக்கவும் செய்தனர் என்பது வெளியானது. இதனை அறியாத பஞ்சராத்திரிகள் பெருமாளுக்கு அவைதீகமான ஊர்த்துவ புண்டரத்தை தடவி ஸ்மிருதிகளில் விபூதி நிந்தை இருப்பதாக பூச்சாண்டி காட்டுவது வேடிக்கையானது. அதர்வசிரஸ் , பிருஹத்ஜாபாலம் முதலான உபநிடதங்கள் விபூதியின் பெருமையை எடுத்துரைத்த போது ஸ்மிருதி ஆதாரம் செல்லுமோ?
திருச்சிற்றம்பலம்
.jpg)
No comments:
Post a Comment